Hoe ben jij door het aquarium-virus besmet geraakt?

[Rheia]

Mijn opa heeft een groot aquarium staan, al zo lang als dat ik me kan herinneren.
Als we op bezoek waren, was ik niet bij die bak weg te krijgen. Wilde heel de tijd de visjes eten geven en tekende de bak na.
2 Jaar geleden kreeg ik voor mijn verjaardag een juwel rekord 600, ik helemaal blij natuurlijk En dit staat nog steeds. Inmiddels staat er ook nog een aqua 30 met dwergklauwkikkertjes.
Wanneer ik op mezelf zit, nou ja, ga hokken Dan komt er een grotere bak. Wil tussen de 1,5 - 2 m en dan wordt de juwel de kikkerbak.
Helaas is mijn vriend allergisch voor honden, katten, noem het allemaal maar op. Maar gelukkig niet voor vissen

[Kevin]

Ik had ook nog niet gereageerd zag ik.

Een schoolvriendin haar ouders hadden een eigen viskwekerij en zodoende hebben wij thuis ook een aqua gekregen toen ik een jaar of 8 was. Werd uiteindelijk een bak met maanvissen van 150cm, leuke beginnersbak toch

Daarna nooit weg geweest uit de hobby eigenlijk.

[MarianneVG]

Hier wil ik ook wel even reageren.

Ik ben op een boerderij opgegroeid, mijn vader zat in de landbouw en niet de veeteelt en als klein kind was ik voor alle dieren bang, zelfs de goudvis van mijn tante, jeweetwel in zo'n kommetje. Toch hebben we altijd dieren gehad. honden, katten, kippen, pony's, paarden, geiten, zelfs een huisgeit, kanariepietjes en geloof zelfs een vissen kom met een goudvis. Gelukkig niet alles tegelijk.
Mijn zusters zijn al van jongs af aan besmet met het dierenvirus. De oudste heeft honden, katten en een westernpaard, de jongste heeft drie schattige hondjes rondwandelen.
Mijn ouders hebben een joekel van een tuin met een natuurvijver van zeker 30 kuub met kois en hebben ook nog twee honden rondwandelen
Ikzelf eigenlijk nooit echt, vooral omdat ik het uitlaten, zindelijk maken en kattenbakken verschonen echt niet zie zitten, word al ziek als ik er aandenk.
Juni 2 jaar terug is onze zoon geboren en die is vanaf zijn geboorte af aan besmet met het dierenvirus. Hij vind alles fantastisch, maakt niet uit wat. Langzaam begon het te kriebelen bij mij, want ook ik hou veel van dieren. Lopen denken wat voor dier leuk zou zijn voor ons alledrie en veel lopen zoeken en tijdens die zoektocht kwam de aquariumkriebel, die zich vrij snel ontwikkelde in een virus. Sinds een kleine week staat ons eerste aquarium in de woonkamer en wat mijn mannetje betreft ook de laatste, maar dat zullen we nog wel zien.
Gelukkig voor hem is er op dit moment echt geen ruimte voor een tweede of grotere, anders ben ik echt niet te houden.

[Marijke]

Mijn buurmeisje had vroeger een klein aquarium op haar slaapkamer.
Heel simpel,met wat gupjes en platy's,maar leuk vond ik het wel!
Ik was gtoen jaar oud geloof ik toen ik een heel klein beetje zakgeld kreeg elke week en dat heb ik toen opgespaard om er zelf ook eentje te kopen.
Uiteindelijk stond er dus een klein mini-bakje dat mijn fineer boekenkast stond...dat dat nooit is ingezakt is me nog steeds een raadsel,haha.
Maar ik heb het dus keurig bijgehouden, er kwam een pompje en verwarming in en zo heb ik tot aan mijn 16e dat bakje gehad.daarna ging ik door omstandigheden het huis uit en bleven de visjes zielig achter...

Jarenlang niks meer gehad..op een klein vijvertje inde voortuin na dat ik in dit huis zo'n 10 jaar geleden van een vriendin kreeg.Afgelopen voorjaar ineens de geest gekregen,en in de achtertuin ook een vijverbak gemaakt (had er een grote struik uitgehaald en was toch aan het scheppen,he! ) en hierna compleet aangestoken.

Na een Juwel Korall in huis gehaald te hebben bleek het al snel te leuk en kon ik het niet laten om eens op marktplaats te snuffelen. En van het een komt dan het ander natuurlijk....en wat ik niet zou doen staat er dus nu toch: een Rio 180 waar ik enorm blij mee ben!

[W v Wezel]

Uit de serie “Belevenissen van een aquarioot”

“Van vissenkind tot aquarioot”

Door W v Wezel

Ik was 8 jaar toen ik voor de eerste keer in het kweekschuurtje mocht komen van Oom Jaap.
Eindelijk was ik op een leeftijd gekomen dat ik serieus naar grote mensen ging luisteren als ze zeiden: “Wimmie overal met je tengels afblijven” voor die tijd was het echt hopeloos met me.

Oom Jaap was een broer van mijn vader en een bekende vissenkweker in Leiden.
En zeer actief binnen het aquarium wereldje, net als meerdere van Wezels in die tijd.
In dat schuurtje stonk het altijd naar petroleum, de enige warmtebron die hij had.
Hij gebruikte een petroleumkachel en hier en daar wat bodemverwarming door middel van brandende oliepotjes onder de stalen bakjes die er zwart geblakerd uitzagen.

De meesten van die bakjes waren door mijn vader gelast, iets waar ik als kind altijd erg trots op was, mijn vader was toen werkzaam bij een groot constructie bedrijf in Leiden.
Dat het schuurtje nooit is afgebrand is iets waar ik me nu na 50 jaar nog steeds over verbaast. Later kwamen de wat veiliger en duurdere elektrische verwarming elementen met losse thermostaat. Deze moest je wel goed afstellen anders had je gekookte vis (was mijn ervaring)
Maar Ome jaap bleef trouw aan zijn petroleum want stroom was veel te duur vond hij.

Meestal op woensdag middag was ik te vinden bij Oom Jaap waar ik mijn eerste lessen kreeg in het kweken van aquariumvissen. Ook kreeg ik mijn eigen guppenbakje want thuis mocht ik geen vissen houden van mijn moeder. Die guppen zaten in een oude accubak, ik kan me nog herinneren dat ik heb staan snikken van geluk toen mijn eerste jonge guppies werden geboren.

Toen ik op 10 jarige leeftijd eindelijk mijn eerste zwemdiploma haalde mocht ik voor het eerst met mijn oom mee watervlooien scheppen. (eerder mocht het niet van mijn moeder)
Bij Oom Jaap achterop de fiets met in elke hand een emmer zittend op de steel van het net
God wat deed dat zeer ik voel het nog als ik er aan denk.
Al snel mocht ik na mijn vlooienschep successen voortaan elke woensdagmiddag alleen gaan scheppen voor mijn oom. “daar leer je ook van” zei mijn leermeester met een brede grijns.

De jaren gingen voorbij, ik leerde veel over het aquariumhouden, het meest eigenlijk van de bezoekers in het kleine schuurtje. Mensen die daar wat visjes kwamen kopen en honderd uit praten over hun aquarium. Het waren meestal verenigingsmensen van de Leidse aquarium
verenigingen uit die tijd. Alleen AV de Natuurvriend leiden is nu nog zeer actief.

In die periode ging ik ook vaak bij mijn 18 jaar oudere broer Sam op bezoek die in die tijd
in mijn ogen een top aquarium had staan en samen met anderen verwoed bezig was met het kweken van Leidse plantjes en diverse Cryptocoryne soorten.
Uit die periode is ook het begrip de Leidse school ontstaan die nog steeds bekend is.

Hij was mijn grote voorbeeld en hij was het ook die er voor zorgde dat ik thuis ook een aquarium mocht plaatsen. Natuurlijk werd mijn eerste inrichting een fiasco en staarde ik stomverbaasd naar de grote wolk van bagger nadat ik een emmer had leeg gekieperd op
mijn zorgvuldig aangelegde voedingsbodem.
Als 14 jarig aanstormend aquariaan had ik het toch nog niet goed begrepen.



Op 17 jarige leeftijd en nog 2 aquariums rijker kwam mijn huidige vrouwtje Gonnie in mijn leven, de aquariumhobby werd tijdelijk ingeruild voor een andere hobby wat spoedig resulteerde in een huwelijk met mijn grote liefde. Enkele maanden later mocht ik als 18 jarige het vaderschap ervaren en was ik verantwoordelijk voor mijn gezinnetje.

Het werd wat krap bij mijn ouders thuis dus besloten we in 1969 met ons gezinnetje van Leiden naar Zoetermeer te verhuizen waar ik ondertussen een nieuwe baan had gevonden.
We kregen daar een 3 kamerflat met een grote kelder dus ik ging helemaal los in de hobby.
Al snel kreeg ik de handigheid om zelf bakken te plakken en in korte tijd stond de kelder vol met diverse maten aquaria die werden bewoond met de meest uiteen lopende vissoorten.

Het gezin werd groter na de geboorte van een tweede dochter en ook de hobby breide zich uit. In 1970 werd de Zoetermeerse aquariumvereniging Paluzee opgericht, de eerste avond werd gestart met een klein aantal actieve aquarianen waarvan sommige nog steeds lid zijn.

Doordat Zoetermeer als dorp zich steeds verder uitbreide werd Paluzee een van de grootste verenigingen van ons land. Nu bestaat deze vereniging na bijna 40 jaar nog uit een kleine 100 leden. Vooral in de jaren tachtig werd deze vereniging erg groot en was het noodzakelijk een technische commissie in het leven te roepen om alle startende aquarianen met raad en daad bij te kunnen staan. (deze commissie bestaat nog)

Weer werd ons gezin groter, onze zoon Fred kondigde zich aan, weer was een verhuizing nu naar een 4 kamerflat noodzakelijk. Daar was de kweekruimte wat beperkt en concentreerde ik me meer op mijn showbak van 2 meter welke ik altijd in perfecte conditie wilde houden.
Negen jaar hebben we daar gewoond, ik vond het heerlijk als ik bezoek kreeg en ze mijn aquarium de mooiste vonden. Maar ging vaak vlak voor een keuring op mijn bek omdat ik het uiterste van mijn aquarium eiste en daardoor de grootste blunders maakte. (doe ik nog steeds)

Een keuring was voor mij het jaarlijkse schouderklopje van “goed gedaan jochie” en leerde ik van de opmerkingen van al die keurmeesters die ik in al die jaren over de vloer heb gehad.
De kennis die ik kreeg over het aquariumhouden mocht ik uitdragen naar anderen soms door het geven van diapresentaties bij verenigingen in de regio.

Eindelijk kwam er voor ons ook die fel begeerde eengezinswoning en weer werd er verhuisd.
Twee jaar later verdween door een incident de belangstelling in het aquariumgebeuren en kwam er een andere hobby op mijn netvlies namelijk postduiven. Alleen het aquarium van mijn bedrijf waar ik toen werkte werd door mij onderhouden maar thuis verdween het.

Postduiven! Dat was het! Dat ik daar niet eerder aan begonnen was ipv die stomme vissen.
Kampioen van de duivenvereniging waar ik 18 jaar lid van was ben ik nooit geworden.
Ik had mijn duiven moeten kruisen met papagaaien om de weg naar huis te kunnen vragen.
Wel mocht ik 15 jaar lang voor die vereniging secretaris zijn en af en toe een rondje geven als een van mijn duiven per ongeluk toch een eerste prijs vloog.



In 2002 was het oud voorzitter van Paluzee Joop Orlemans die mijn hulp vroeg bij het opstarten van zijn nieuw aangekocht aquarium. Door hem werd mijn interesse in de hobby weer gewekt en mede door aansporing van mijn vrouwtje Gonny en zoon Fred werd voorzichtig met de bouw van een aquariummeubel begonnen.

Al snel werd ik weer lid van mijn oude clubje Paluzee en was er zeker van dat ik ze bij de eerste de beste keuring allemaal in zou pakken, want ik wist het toch allemaal.
Nou mooi niet! Natuurlijk had ik een leuke bak om te zien maar was vergeten om de nieuwe keuringsreglementen van de NBAT door te nemen, de “keurwijzer” heet zoiets.

Als je dan 27 verschillende plantensoorten in een bak van 1.40 m hebt staan zijn de rapen gaar bij de keurmeester de arme man is bijna snikkend weer vertrokken.
Na de keuringsuitslag op de vereniging vond ik postduiven plotseling toch ook weer leuk.

Ik besloot het nu anders aan te pakken en gaf mijn zoon (die nog steeds thuis woont) mijn oude bak en besloot zelf een nieuw project te starten in de vorm van een groter meubel plus aquarium van 180x 55 x 55 cm (dit bleek later een succes)

Na beëindiging van dat project was ik terug waar ik naar streefde, een aquarium te bezitten welke beantwoorde aan de hedendaagse trend die behoort bij een Hollandse plantenbak.
Maar onze zoon Fred liet zich ook niet onbetuigd, de appel valt niet ver van de stam zegt men dus bij keuringen werd hij mijn grootste concurrent. (schreef een trotse vader)
Ook hij bouwde een nieuw aquariummeubel en ontwikkelde zich zeer snel als aquariaan.

Groot was mijn verbazing dat ik tijdens de landelijke keuringen in 2005 en 2006 tweede mocht worden in de serie gezelschapaquaria, natuurlijk ben ik hier erg trots op.
Onze zoon Fred werd recent verenigingskampioen maar werd tweede bij zijn district, verslagen door de voorzitter van Paluzee Henk Bretveld Whahaha!
(wat leedvermaak moet kunnen)

Op dit moment ben ik erg actief in de hobby en volg alle cursussen die nodig zijn om van mij een echte aquarioot te maken. Lezingen over de hobby geven doe ik het liefst, bakken keuren of schouwen. Adviseren en kennisoverdracht naar anderen is mijn grootste prioriteit
Ik vertoef dan ook heel graag op diverse aquaforums op het internet.
Vissen en planten kweken doe ik nog steeds dus kom gerust eens langs.
W v Wezel

[Kevin]

Wat een prachtig verhaal Willem kan niet anders zeggen en voor kennisoverdracht zit je op een forum goed toch.

[Fabian]

Wow. Wat een verhaal, Willem Heel mooi Jij hebt heel wat ervaring zo te horen Ook leuk om te horen dat je zoon een concurrent is geworden, haha

[W v Wezel]

Wow. Wat een verhaal, Willem Heel mooi Jij hebt heel wat ervaring zo te horen Ook leuk om te horen dat je zoon een concurrent is geworden, haha

Mijn zoon Fred mag in mei deelnemen aan de landelijke huiskeuring
Ik ben benieuwd of hij zijn vader kan evenaren, in 2008 was hij eerste

[Fabian]

Wow. Wat een verhaal, Willem Heel mooi Jij hebt heel wat ervaring zo te horen Ook leuk om te horen dat je zoon een concurrent is geworden, haha

Mijn zoon Fred mag in mei deelnemen aan de landelijke huiskeuring
Ik ben benieuwd of hij zijn vader kan evenaren, in 2008 was hij eerste

Gaaf Laat ons de uitslag weten, hea

[Bertus]

Mijn vader had vroeger al een bak van z'n 200 liter waar ik graag naar kijk als kleine jongen, toen hij er geen zin meer in had en hem min of meer verwaarloosde heb ik de touwtjes in handen genomen. Na veel problemen met ziekte en vis sterft heb ik besloten hem weg te doen. Nou, z'n 20 jaar later staat er weer een bakkie in mijn eigen huisje waar ik met veel plezier aan werk, dit is min of meer ontstaan omdat ik mijn vorige hobby (autocross) niet meer kan uitoefenen door een ongeval. Elke keer als ik spullen voor mijn katten ging halen moest ikk even een rondje langs all vissies en besloot weer een bakkie te nemen

[dickportugal]

Bekend verhaal,

Vroeger 35 jaar geleden ook begonnen, nu een dagje ouder 52, en weer opnieuw begonnen. Door een chronische tennis elleboog ( nog nooit getennist ) gaat klussen, of in de tuin werken ook niet meer. Dan is dit nog makkelijk te doen met veel voldoening.

[Fabian]

Ik had eens bij een vriend baby guppy's gezien, en wilde sindsdien heel graag visjes hebben. Mijn oma heeft toen voor mijn communie goudvissen en een plastic bakje gekocht, heel lief natuurlijk Visjes gingen regelmatig dood (duh, vind je het gek ).
Tijdje later vond ik dat plastic bakje te klein en heb toen mijn nano gekocht zodat ze (1 goudvis heeft alles overleefd: Kwek) daarin kon. Deze vond ik weer te groot (ondanks dat ik een vriendje erbij had gekocht: Vlek), dus ik was op zoek naar een kleinere. Omdat ik hierover vragen had, kwam ik hier terecht. Gelukkig hebben sommige me op het goeden spoor gezet ( ) en heb ik een meterbak voor ze aangeschaft. Na ze daarin 2/3 maanden gehad te hebben, wilde ik ze toch het beste bieden, oftewel ze gingen de vijver van de buren in. Sindsdien heb ik een tropische bak en een garnaaltjes bak

[Marijke]

Mijn buurmeisje is in mijn geval de schuldige.
Zij was iets ouder dan ik, en had een klein aquariumbakje vol met guppen,platy's en black molly's.
Hardstikke jaloers was ik...dat wilde ik ook!!

2 jaar later had ik van mijn karig zakgeld genoeg bij elkaar gespaard voor een plastic bakkie, en ging ook ad slag met wat jongbroed uit het bakje van het buurmeisje.
Alle huidige adviezen uiteraard in de wind geslagen,want ik was pas ongeveer 12 jaar, en kon niks aan mijn ouders vragen want die hadden er totaal geen interesse in of verstand van. Onder met motto: het is jouw zakgeld dus zoek het maar uit, dacht zij vast dat deze hobby geen lang leven zou zijn beschoren.
Maar alles ging zo goed en ik kon goed sparen....dus kwam er een heus glazen bakje met een verwarming er in zodat ik tropische visjes kon houden.
Dat dat bakje een paar jaar in een doodgewoon fineer boekenkastje is blijven staan zonder dat de plank doorzakte is wonderbaarlijk te noemen,maar ik dacht hier niet eens over na......
Ik heb uiteindelijk best veel verschillende soorten in dat bakje gehouden. Soms gingen we ruilen met andere kinderen,of kreeg het buurmeisje weer wat jonkies van mij omdat zij een hoop visjes was verloren aan witte stip...soms kocht je bijv een enkele corydoras oid......
Maar het is dus altijd goed gegaan.

Toen ik onverwacht uit huis ging een aantal jaren later heb ik het bakje moeten achterlaten.
Ik kan me wel indenken waar dat is geeindigd......maar het was niet anders.
Jarenlang heb ik toen niks meer met visjes gedaan. Alhoewel.....ik heb wel al jaren een mini vijvertje in de voortuin waar s zomers goudvisjes of elritsjes in vertoeven, en had af en toe wel eens ene poosje een goudvis of gupjes te logeren van vrienden.
Maar vorig jaar begon het toch echt weer te kriebelen.....

Toen eerst een 60 cm aangeschaft die na een paar maandjes gezelschap kreeg van een meterbak toen ik die voor een koopje op de kop kon tikken.
En ook een vijvertje gemaakt in de achtertuin.
Niet volgens alle voorname regeltjes,maar groot en diep genoeg om de visjes ook een kans te geven in de wintermaanden.En tot nu toe bevalt dat prima zo.

groetjes,Marijke