discussie gehad over discuskweek

[Vispark]

Ik heb zonet een discussie gehad met iemand. Die vroeg waarom ik niet met het discuskoppel ga kweken, als ze zo goed zijn.

Antwoord van mij dat ik daar de ruimte niet voor heb. Reactie van hem dat de bak van 60 bij 30 bij 40 groot genoeg is. Toen is de discussie ontstaan. Ik vond dat niet kunnen. Ben van mening dat dat te klein is voor de huisvesting van het discuskoppel.

[ronald]

Ben geen expert wat betreft discus dat laat ik aan Rob over vind het wel mooie vissen en zit te twijfelen of ik niet 2 koppels in mijn bak zal zetten, maar een bakje van 60*30*40 (72 liter) vind ik zeker te klein voor te kweken je zou het misschien kunnen gebruiken om de jonge vis wat te laten opgroeien maar zelfs dat vind eigenlijk al aan de kleine kant.
Discus heeft graag de ruimte en ik denk dat ze in zo'n klein bakje echt geen eitjes afzetten.
Maar laten we Rob maar eens uitleggen wat zo'n beetje de min. eisen zijn om met discus te kunnen kweken, ben hier ook wel nieuwschierig naar.

m.v.g.

Ronald

[Maarten]

Dit vond ik toevallig op internet:
De kweek
Vroeg of laat krijgt iedere discusliefhebber wel eens de kriebels om met zijn vissen te kweken. Het is dan ook een boeiend schouwspel om de vertederende broedzorg van discussen gade te slaan. Eerste vereiste is uiteraard een goed koppel. Het geslachtsonderscheid is bij discussen nauwelijks vast te stellen. Vaak hebben mannetjes een soort wimpeltje aan hun rugvin, doch ik heb al stoere mannetjes gehad, die wimpelloos door het leven zwommen, maar evengoed voor massa's nakomelingen hebben gezorgd. Enkel bij het afleggen kan men het vrouwtje duidelijker van het mannetje onderscheiden: het vrouwtje heeft een stompe legbuis, bij het mannetje is de legpapil spitser. Gezien het moeilijke geslachtsonderscheid en het feit dat niet elk mannetje met elk willekeurig vrouwtje wil paren of omgekeerd, is het dus het beste een aantal volwassen dieren (vanaf vijftien à achttien maanden) bij elkaar te zetten en te observeren.

Hebben twee vissen een oogje op elkaar, dan gaan ze zich wat afzonderen en agressiever opstellen tegenover hun medebewoners. Ze zwemmen steeds naar elkaar toe met golvende, duikende bewegingen. Hun kop en staart zien bijna zwart en ook hun vinnen vertonen een zwarte zoom. In een verder stadium beginnen ze een voorwerp te poetsen (afzetkegel, blad van een plant, aquariumruiten...) en blijven hier heel stil voor hangen, terwijl er regelmatig een siddering door hun lichaam loopt. Dan begint een soort 'proefaflegging': het vrouwtje - bij wie de legbuis al zichtbaar is - gaat van onder naar boven over het afzetsubstraat, doch er komt nog niets. Dit duurt soms een hele dag of langer. (De enthousiaste eigenaar zal nu natuurlijk geneigd zijn het koppel te vangen en apart te zetten, doch het is raadzaam het eerst eens te laten afzetten om te zien of het wel een echt koppel is. Pas wanneer men larfjes ziet, kan men daar zeker van zijn). Na het proefafleggen gaan de vissen over tot het echte werk. Het vrouwtje deponeert haar eitjes snoervormig, meestal van onder naar boven, op de door haar gekozen plek. Na elk rijtje maakt ze even plaats voor het mannetje, zodat deze de eitjes kan bevruchten. Na het afleggen bewaken en bewaaieren beide ouderdieren het legsel.

Na 2½ à 3 dagen komen de jongen uit. De ouderdieren zuigen ze uit de omhulsels en deponeren ze elders. De larven blijven nog aan het afzetsubstraat kleven met drie kopklieren en voeden zich met hun dooierzak. Larfjes die naar beneden vallen, worden door de ouders opgeraapt en teruggespuwd tussen hun broertjes en zusjes. Weer drie dagen later beginnen de larfjes vrij te zwemmen. Het is nu zeer belangrijk dat ze de weg naar hun ouders vinden, die intussen een soort huidslijm (secreet) hebben aangemaakt. Dit is de eerste dagen het enige voedsel voor de jonge visjes. Deze 'grazen' nu constant in het gebied van kop, rug en rugvin van hun ouders. Beide ouders wisselen elkaar af bij het voeden van hun kroost. Na vijf à zeven dagen moeten we beginnen bijvoeren met Artemia-naupliën. Na drie à vier weken worden de jongen van hun ouders gescheiden. Ze eten nu bijna alles wat ze in hun bekje krijgen: Cyclops, kleine watervlooien, fijngemalen runderhart alsook de zeer handige droogvoertabletten. Voeder de jonge visjes meermaals per dag met gevarieerd voedsel: een groeiachterstand in deze periode wordt slechts zeer moeizaam ingehaald. Ideale maten voor een kweekbak zijn 50 x 50 x 50 cm.

[Rob Bosman]

Ik kweek met discussen in kweekbakken van 50x50x50 hier blijven bijde ouders en jong in zitten totdat de jonge groot genoeg zijn om over te zetten (cm of 3) dan gaat het hele spul over in een bak van 100x50x50 totdat je echt kan merken dat de ouders de jonge zat zijn dan gaan pa en ma een tijdje socialiseren dus bij andere vissen. Tot dat ik merk dat ze weer gaan poetsen. En dan begint het riedeltje weer van voren af aan.

[ronald]

En daar zit dus het grote verschil want een bak van 50*50*50 is 125 liter en de andere was maar 72 liter dus in feite, en verbeter me maar als ik het fout zie, kan je discus in iedere bak kweken zolang er maar voldoende liters water in zitten.
Wat is zo'n beetje het min. 100 liter?

m.v.g.

Ronald

[Vispark]

Dat wist ik, daarom zei ik ook dat die veel te klein is voor discuskweek. Daar waag ik mijn dierbare discussen echt niet aan.

[Rob Bosman]

Idd 100 liter is het minimum met veel verversen. Alleen niet elke bak is geschikt hoor 100x35x35 is ook 122 liter maar dus niet geschikt als kweekbak voor discussen.

[Vispark]

Nope, die is weer te laag voor de discus.

Hoevaak ververs je met jonge discussen, Rob?

[Rob Bosman]

Dagelijks. Het mooiste is als je contineu kan verversen alleen die mogelijkheid hebben we hier nog niet.
Dit willen we wel in ons nieuwe huis maar omdat we hier met een boiler zitten is het gewoon lastig.