Ik was zelf op zoek naar een wat ouder hondje maar liep tegen deze van toen bijna 10 maanden aan.
En man wat heb ik een fouten gemaakt, maar ook weer opgelost en een heel enkele keer heb ik er echt spijt van gehad dat ik voor hem ging maar dat was vaak als ik zelf wanhopig was, al niet lekker in mijn vel zat en hij dan even een schepje bovenop zijn geklier deed.
Maar dan deed ik hem met een kluif in de bench, zette een kop thee en nam even 1-2 uur de tijd om op adem te komen en een plan van aanpak te bedenken.
Werd het echt niks kroop ik vroeg mijn bed in, liet ik hem evt tussendoor nog ff uit en dan was de volgende dag weer een frisse start.
Maar als ik hem nu zie: een enorme clown maar hij luistert aardig, we zijn op cursus omdat ik tegen dingetjes aan bleef lopen en we even een vinger aan de pols hebben maar ook om samen iets anders te ondernemen dan in en om huis rommelen.
En het belangrijkste: ik heb iemand de deur gewezen die niet correct met hem omging waardoor hij juist lastiger werd in de omgang als hij daar was geweest.
Het heeft me een goede vriendschap gekost wat ik heel jammer vond (en vind) maar ook een hoop rust rondom de hond opgeleverd en stabiliteit voor ons beiden.
Maar niemand is perfect lijkt me en ik denk dat iedereen weleens ergens tegenaan loopt, het is idd hoe je het oplost.
Ga je voor de makkelijke weg en doe je het dier weg of ga je ervoor en werk je aan een goede oplossing?
Ik liep bijv ook tegen de vachtverzorging aan, deed mijn uiterste best en toch zat hij telkens vol met klitten en vilten.
Nu gaat hij iig de komende periode tweemaandelijks naar de trimmer en lekker kort, als hij goed door de vachtwissel heen is kijken we even verder.
Mss blijf ik hem de rest van zijn leven kort houden, scheelt een hoop gemier met klitten en kammen, mss probeer ik tzt wel hoe het gaat als zijn vacht wat langer gaat.
Drenten staan er idd ook niet om bekend makkelijk te zijn nee.
Maar ik denk dat je van elke hond weleens wanhopig wordt als de hormonen gaan werken en ze stevig gaan puberen.
